Dziecko po urodzeniu oczekuje noszenia. Jest do niego przystosowane ewolucyjnie: odruchy noworodkowe – chwytne dłoni i stóp, odruch moro dotyczą trzymania się rodzica i przytulania do niego. Kąt ułożenia stawów biodrowych noworodka odpowiada kątowi biodra mamy. Dziecko potrzebuje noszenia jak jedzenia do prawidłowego rozwoju.

Noworodek zna tylko jedną relację: między sobą a osobą która go nosi. Z niej rozwijają się inne: miłość do rodziców, rodzeństwa, zaufanie do świata. Zaspokojona potrzeba bliskości w najwcześniejszym okresie daje solidne podstawy wiary w siebie, pewności i, co za tym idzie nawiązywania satysfakcjonujących relacji międzyludzkich.

Ok. 7-8 miesiąca niemowlak zaczyna rozumieć, że nie jest częścią mamy. Widzi siebie, jako osobę, zaczyna poznawać się w lustrze. Wiąże się to we strachem przed utratą mamy. Maleństwo płacze jak tylko mama zniknie z pola widzenia, nie daje się wziąć na ręce obcym, nawet gdyby to była kilka dni nie widziana babcia. Noszenie pozwala zachować pewność że mama wcale nie znika.

Starsze dzieci same chętnie poznają świat, a raczkowanie a później chodzenie jest dla nich fascynującym sposobem poruszania. Wracają do chusty jak się zmęczą, potrzebują przytulenia, pocieszenia. Noszenie nadal spełnia ważną funkcję w kształtowaniu emocji.

Dzieci w chuście mniej płaczą, spokojnie poznają świat z wysokości dorosłego,  reagują mniej nerwowo na niespodziewane dźwięki, światła itp. Dla noworodka noszenie jest świetną możliwością na poznanie zapachu i głosu tatusia i starszego rodzeństwa. Dla starszego dziecka jest jednym ze sposobów okazywania miłości.

Kręgosłup noworodka jest naturalnie wygięty na całej długości w łuk (literę C ), nóżki są ułożone w pozycji żabki. I taką pozycję staramy się zachować nosząc. Plusem chust jest ot że dopasowują się do kształtu ciała dziecka i nie wymuszają zmiany postawy. Pozycja żabki jest potrzebna dla prawidłowego rozwoju stawów biodrowych, dlatego dzieci muszą mieć materiał rozłożony aż do podkolanek.  

Z punktu widzenia rodzica noszenie w chuście też jest świetną sprawę: Przede wszystkim mamy swoje ciepłe kochane maleństwo przy sobie :). Szybciej reagujemy na różne jego potrzeby, szybko też zaczynamy je rozróżniać. Możemy poza domem dyskretnie karmić piersią. Chusty długie i nosidła miękkie obciążają równomiernie ramiona, plecy i biodra, dopasowując się również do kształtów rodzica. Taki sposób noszenia oszczędza nasz kręgosłup i „odejmuje kilogramów” maleństwu.  Z dzieckiem w chuście możemy dużo zrobić, mamy wolne ręce, możemy wyskoczyć na chwilę do sklepu nie tachając wózka, zbierać grzyby, chodzić na spacery po plaży… i wiele innych :)

Mam nadzieję że to się komuś przyda.

Jeszcze źródła podam:

"W głębi kontinuum" Jaen Leidolff

artykuł Marty Tulińskiej

trochę informacji z chustomanii